Είναι ο τραυματισμός που προκαλείται από ένα βίαιο χτύπημα (π.χ. κλωτσιά) με αποτέλεσμα την σύνθλιψη μυϊκών ινών και άλων ιστών. Κάποια αιμοφόρα αγγεία σπάζουν και αίμα διαχέεται τοπικά στην περιοχή, αυτό που εξωτερικά παρατηρούμε ως οίδημα ή μώλωπα (μελανιά). Όσο μεγαλύτερη είναι η εξωτερική βία που ασκείται μπορεί να έχουμε ρήξη (σκίσιμο) μυϊκών ινών (μυϊκή θλάση) ή ακόμη και οστών (κάταγμα). Πολλές φορές το μέγγεθος της βλάβης δεν συμβαδίζει με την κλινική εικόνα, έτσι η κλινική εξέταση από εξειδεικευμένο ιατρό είναι απαραίτητη και δεν υποκαθιστά καμία απεικονιστική εξέταση.
Η μυϊκή θλάση συμβαίνει όταν η εξωτερική δύναμη που ασκείται στο μυ είναι μεγαλύτερη από την ικανότητα του μυός για σύσπαση ( ελαστικότητα). Τότε ορισμένες από τις μυϊκές ίνες ή ακόμη και όλες (πλήρης ρήξη) μπορούν να σπάσουν, φαινόμενο που στην ιατρική ορολογία ονομάεται ρήξη, αλλά στην καθομιλουμένη έχει επικρατήσει ο όρος θλάση.
Η θλάση εμφανίζεται όταν ο μυς είναι «κρύος» δηλαδή όταν δεν έχει προηγηθεί προθέρμανση με αποτέλεσμα να μην διαθέτει την απαιτούμενη ελαστικότητα.
Συνήθη σημεία είναι ο γαστροκνήμιος, οι οπίσθιοι μηριαίοι, οι ραχιαίοι ( μύες της μέσης και της πλάτης). Ο πόνος είναι οξύς και επιδεινώνεται με κάθε κίνηση. Ο αθλητής πρέπει να σταματήσει κάθε δραστηριότητα να τοποθετήσει μια παγοκύστη στην περιοχή και ελαστική, πιεστική περίδεση. Τα παραπάνω θα μειώσουν το οίδημα και το αιμάτωμα που θα αναπτυχθεί. ΔΕΝ κάνουμε μασά- εντριβή- εστά επιθέματα και συμβολευόμαστε τον ιατρό μας.
Πως όμως θα προλάβουμε μια τέτοια κατάσταση;
Ο πιο σημαντικός παράγοντας πρόληψης αφορά το πριν και το μετά της προπόνησης δηλαδή την προθέρμανσηκαι την αποθεραπία. Η προθερμανση απαιτεί τουλάχιστον 20 λεπτά ζέσταμα, διατάσεις και ασκήσεις προοδευτικής αύξησης της ελαστικότητας των μυών έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντέξει τις αυξημένες απαιτήσεις ενός αγώνα.
Ο χρόνος προθέρμανσης και οι ασκήσεις διαφέρουν ανάλογα με τον αθλητή και το άθλημα.
Η ψυχοσωματική κατάσταση του αθλητή επιρεάζει εκτός από την απόδοση και την αυτοσυγκέντρωση του, γεγονός που μπορεί να τον οδηγήσει σε τραυματισμό κατά την διάρκεια του αγώνα. Μελέτες έδειξαν ότι όταν είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι, αγχωμένοι, θυμωμένοι έχουμε περισσότερες πιθανότητες να τραυματιστούμε. Ο προβλεπόμενος εξοπλισμός όπως γάντια, καλαμίδες, σωστά παπούτσια, κράνος κ.α. είναι αδιαπραγμάτευτος. Στην περίπτωση που προϋπάρχει τραυματισμός πρέπει να ολοκληρωθεί ο χρόνος αποθεραπείας και έπειτα να ενταχθεί σταδιακά στις προπονήσεις. Η ανυπομονησία των παιδιών να ξανακάνουν το αγαπημένο άθλημα, δεν πρέπει να παρασύρει το ιατρό και τον προπονητή για το πότε θα επανέλθει σε αγωνιστικούς ρυθμούς.